ای همه شکلِ تو مطبوع و همه جایِ تو خوش

درس‌گفتارِ حافظ‌شناسی

استاد مهدیِ نوریان

ای همه شکلِ تو مطبوع و همه جایِ تو خوش؛ دلم از عشوهٔ شیرینِ شکرخای تو خوش.
همچو گلبرگِ طری هست وجودِ تو لطیف؛ همچو سروِ چمنِ خلد سراپایِ تو خوش.
شیوه و نازِ تو شیرین خط و خالِ تو ملیح؛ چشم و ابروی تو زیبا قد و بالای تو خوش.
هم گلستانِ خیالم ز تو پر نقش و نگار؛ هم مشامِ دلم از زلفِ سمن‌سایِ تو خوش.
در رهِ عشق که از سیلِ بلا نیست گذار؛ کرده‌ام خاطرِ خود را به تمنای تو خوش.
شکرِ چشمِ تو چه گویم که بدان بیماری؛ می‌کند دردِ مرا از رخِ زیبایِ تو خوش.
در بیابانِ طلب گرچه ز هر سو خطری ست؛ می‌رود حافظِ بیدل به تولای تو خوش.

سایر برنامه‌ها

با عضوشدن در کانالِ شارح، از آخرین رویدادهای این تارگاه باخبر شوید.